Voor een hoefbevangen paard is het belangrijk dat de gezondheid en weerstand optimaal is. Een goed werkend verteringsstelsel maar ook het voorkomen van stress is belangrijk!

Andere oplossing hoefbevangenheid!

Ik kwam een artikel tegen, welke ik zeer verrassend en super interessant vind! Het beschrijft een oplossing voor hoefbevangenheid welke je niet snel zou verwachten maar wat erg logisch lijkt. Ik heb het artikel vertaald en je kan het hieronder lezen:

 

Onbeperkt ruwvoer voeren: een meer doordachte benadering van hoefbevangenheid.

Wanneer we te maken hebben met een hoefbevangen paard hebben we deze oplossing allemaal wel eens gehoord: “apart zetten en beperk de voedselinname”. Het op rantsoen zetten van hoefbevangen paarden is al lang de enige oplossing maar kan deze oplossing wellicht meer kwaad doen dan goed?

Een andere manier, hoe tegenovergesteld ook, is het paard onbeperkt ruwvoer aanbieden. Het liefst meer dan het paard op kan! Het klinkt averechts maar het is belangrijk om je te realiseren dat hoefbevangenheid een gecompliceerde fysiologische en anatomische aandoening is welke op veel manieren te vereenvoudigd is. Het probleem is veel groter dan enkel suiker opname!

Het is absoluut waar dat een rantsoen met een laag suiker en zetmeel belangrijk is, maar het paard moet nog steeds de mogelijkheid hebben zich instinctief te gedragen en regelmatig te eten. Eigenlijk, het beperken van de toegang tot eten legt de basis voor het ontstaan van hoefbevangenheid.

Van nature eet een paard de hele dag door kleine hoeveelheden, en beweegt tijdens het kauwen. Vandaag de dag houden we ze op kleine stukjes land en in veel gevallen is de voedselopname beperkt tot 2 of 3 grote maaltijden per dag terwijl er niets tussendoor gevoerd wordt. En dan, hoe zwaarder ze worden, hoe meer de voedselopname beperkt wordt.

Onderzoek heeft zonder twijfel uitgewezen dat stijgende insuline levels de oorzaak zijn van hoefbevangenheid en we weten dat insuline levels stijgen als reactie op de opname van eenvoudige suikers. Maar het insuline level kan ook stijgen door andere factoren, namelijk stress. Stress kan veroorzaakt worden door transport, zwaar werk, metaal of lichamelijk ongemak, pijn en als laatste maar niet minder belangrijk, een lege maag. Wanneer een dier (of mens) stress heeft reageert het lichaam door productie van cortisol en adrenaline. Als het lichaam een stress reactie geef door deze hormonen af te geven, komt de glucose die opgeslagen is in de lever en spieren in de bloedbaan om voor energie te zorgen. Meer suiker in het bloed zorgt voor een grotere insuline afgifte. Dus de vergelijking waar we mee werken is: stress = insuline = verhoogde kans op hoefbevangenheid.

Het feit dat paarden continue grazers zijn maakt een lege maag een stresssituatie voor ze. Het ontbreken van activiteit van het verteringsstelsel en de continue productie van verteringssappen resulteren in een stijgend stress level. Hoe meer het rantsoen beperkt wordt, hoe meer het lichaam stresshormonen af geeft en hoe meer insuline afgegeven blijft worden.

Insulineresitentie is een overlevingsmechanisme van het lichaam om uithongering te voorkomen, een uitstekende evolutionaire functie. Wanneer het insuline level in het lichaam hoog is kunnen de cellen in het lichaam geen vet loslaten om verbrand te worden. Door toegang tot eten te beperken, zorgen we eigenlijk voor een overlevingsreactie in het paard. Het resultaat is meer stress, spier afname en een traag metabolisme. Het wordt snel een vicieuze cirkel welke bijna onmogelijk te doorbreken lijkt. Het goede nieuws is dat het wel doorbroken kan worden en nog relatief makkelijk ook.

De onderzoeken en ervaring van paarden nutritionist Juliet Getty (PhD) laten de complexe werking zien van hoefbevangenheid en andere gezondheidsproblemen waar insuline een rol speelt zoals EMS (Equine Metabolic Syndrome) en PPID (voorheen Cuching). Haar onderwijs en filosofie zijn de grondslag voor deze benadering.

Er is een geweldig eenvoudige manier om paarden met hoefbevangenheid (of ieder ander stofwisselingsprobleem) te managen  en de stofwisseling gezond te krijgen, zorgende dat ze hun hele leven lang normaal voer krijgen en normaal gevoerd worden. Het antwoord is onbeperkt ruwvoer voeren.

Omdat ze grazers zijn moeten paarden iedere dag continu kunnen grazen. Als ze stoppen met eten, zelfs voor een korte periode (ongeveer 15 minuten), wordt de stressreactie geactiveerd. De darmen van het paard produceren continu zuur met de verwachting dat er de hele tijd vezels binnen komen wat vereist dat de zuren starten met het verteringsproces. Wanneer er niets is wat de zuren absorbeert begint het overmatige zuur pijn te veroorzaken in de maag, de darmen hebben moeite actief te blijven en zich normaal te legen.

Door onbeperkt ruwvoer aan te bieden kan het paard instinctief voer opnemen en door dit proces het gevoel van tevredenheid weer herkennen en herstellen. Veel eigenaren vinden deze manier van voeren een uitdaging omdat het lastig is een hoefbevangen paard of een paard met overgewicht veel ruwvoer te zien verorberen. Het aanpassen duurt tussen 1 en 2 maanden afhankelijk van hoe groot de schade is aan de stofwisseling van het paard. In eerste instantie kan het paard aankomen omdat het instinct nog aan geeft zo snel mogelijk voldoende te eten omdat het mogelijk weer een poos duurt voordat het paard de kans krijgt opnieuw te eten.

Wanneer ze merken dat op ieder moment dat ze behoefte hebben om te kauwen er ruwvoer beschikbaar is en ze continu een voedselstroom door het verteringsstelsel kunnen laten gaan, zullen ze minder voer opnemen en zal het afvallen beginnen. Het paard zal zelf de opname reguleren en de stofwisseling komt in een gezonde staat waardoor het dier vet kan verbranden en de afgifte van insuline wordt beperkt.

Hoe onaangenaam het ook is om te erkennen, hoefbevangenheid is een gevolg van paarden management en kan makkelijk voorkomen worden door terug te gaan naar een onbeperkt ruwvoer dieet.

Aanvullend zijn er een aantal andere belangrijke elementen welke helpen hoefbevangenheid te beheersen of te elimineren:

  • Beweging – Beweging speelt een cruciale rol bij afvallen. Ieder hoeveelheid van beweging is goed en hoe meer hoe beter. Een manier zoeken om het paard in beweging te krijgen en te houden is belangrijk om terugkomende perioden van hoefbevangenheid te voorkomen.
  • Houdt suiker en zetmeel in het rantsoen laag – De beste manier om het suiker en zetmeel gehalte van het ruwvoer te weten is het te laten testen. Het suiker en zetmeel gehalte zou bij elkaar opgeteld lager moeten zijn dan 12%. De verteerbare energie (Digestible Energy) van het ruwvoer zou niet hoger moeten zijn dan 879 kcal/lb (kilocalorieën per pond).
  • Houdt de body conditie score (BCS) in de gaten – Check de BCS iedere 7 – 10 dagen bij hoefbevangen paarden. Wanneer de ernst van de situatie af neemt en de gezondheid van het dier normaliseert, check dan 1 keer in de maand de BCS.

Wanneer de acute situatie van overgewicht, insulineresistentie en hoefbevangenheid voorbij is, is het het waard om vitaminen en mineralen aan te vullen om in de dagelijkse behoefte te voorzien. Het is cruciaal dat het voer geen toegevoegde suikers bevat. Een zout en mineralen liksteen zou voldoende zijn bij de start van het onbeperkt ruwvoer voeren.

Het belangrijkste om te onthouden is dat uithongeren niet het antwoord is en dat eenvoud de sleutel is voor het voeren van een hoefbevangen paard.

Alexandra Frazer, oprichter en directeur van EquiNutritive